De laatste loodjes van 2017

Het zijn roerige maanden bij de Michaëlshof. Met een uitgedunde tuinploeg halen we de laatste oogst binnen, wieden en mulchen de tuin. In oktober is een Ger (mongoolse tent) op het terrein geplaatst van Yoka, die zowel in de tuin- als klusploeg meewerkt. Gelukkig is er ook tijd voor ontspanning. Vanwege Sinterklaas was vrijdag de traditionele ‘surprise & rijmen’, wat we met z’n negenen gevierd hebben.

Bij de woensdag tuinploeg missen we helaas (voorlopig?) de inzet van Martijn, Bas en Nicoline. Het leek een mannenploeg te worden, maar gelukkig is van de zomer Mirjan als vaste kracht erbij gekomen.

In oktober kregen we er nog een vrouw bij: nieuwe bewoonster Yoka blijkt een leergierig tuinster te zijn. Wie op de Facebook pagina van haar kijkt, ziet dat Yoka veel meer talenten heeft. Ze is o.a. fotografe en weet met foto’s en filmpjes de omgeving prachtig in beeld te brengen.

Daarnaast is zij samen met René op Facebook de besloten groep ‘Levendig leven op de grens van land en water !’ gestart.

Ze schrijft hierover: ‘We laten jullie meeleven via deze groep met kip en knol,. drum en olie, zilte lucht en stormwind,. potlucks en kampvuur,..zweethut en al die andere zaken van een prachtig en levend stukje moeder aarde. Wees welkom,. voel je welkom ‘

Humoristisch schrijft Yoka bijvoorbeeld over het planten  met Mirjam: ‘axie van deze woensdag, knoflook planten, nee, niet op mijn manier *pleur je teentjes in de grond *, Neee, onkruid wieden, omspitten, met drietand er door heen, touwtje langs, met 1 tand erdoorheen, stokjes elke anderhalve meter, hehe er mag geplant worden. Leuk project met z’n……..4een

Yoka maakte ook een prachtige foto (sepia effect) met uitzicht op het kerkje van Oosterland. In de geschiedenis van het kerkje heeft zij zich ook al verdiept: ‘Beroemd kerkje waar ik ook op uitkijk is de Michaëlskerk, een romaanse kerk uit de 11e eeuw . Er wordt gesproken over een klooster dat bij het huidige gehucht Vatrop gelegen heeft. Tussen het klooster en de kerk zou een onderaardse gang lopen. De monniken konden met hun kostbaarheden door de gang vluchten in geval van plundering door de Noormannen. Er is naar de gang gezocht, maar niets is gevonden. 
Een ander verhaal gaat over de bijzonder lage zijingang in de Michaëlskerk, die bekend stond als het Noormannenpoortje. De afgebroken kerk op Stroe moet ook zo’n poortje hebben gehad. Naar verluid is deze deur met opzet zo laag om de Noormannen te verplichten te buigen voor het altaar. Tijdens de restauratie van de kerk vond men de resten terug van de crypte van de oude kerk. Onder deze crypte kwam men een stapel zwerfkeien tegen van wel een meter dik. Voor een fundering was dit veel te zwaar uitgevoerd, dus wat was de functie van een dergelijke stapel? Zouden het resten kunnen zijn van een veel ouder heiligdom op deze plek, nog voor de komst van het christendom?

Bewijzen hiervoor zijn niet gevonden. Wel is bekend dat er op Wieringen al zeer vroeg kerken waren en de oudste kerken werden nogal eens gebouwd op plekken waar voordien een heidens heiligdom was. Ook bevestigen recente schatvondsten de oude verhalen dat er ooit Noormannen op Wieringen geleefd hebben. Zij zullen ook wel hun plekken hebben gehad waar zij hun heidense geloof beleefden. Was Oosterland het centrum van een voorchristelijke cultus? Wie zal het zeggen…’

Surprises & rijmen

Vrijdag 1 december was onze  jaarlijkse ‘Vier het leven feestje’ in de sfeer van Sinterklaas. Hiermee  ontlopen we de discussies over hoe je het beste Sinterklaas kan vieren. Net als vorig jaar deden we dat door een surprise te maken van natuurlijk (of waardeloos) materiaal met een gedicht erbij dat slaat op de intentie en de essentie waarmee we hier met elkaar bezig zijn.

Dit jaar bestond de berg uit negen cadeautjes en opnieuw trof Cor het bouwwerk van Michaël, die weer een houtkunstwerk (zie foto) met een prachtige rijm maakte. Maar ook de andere waren creatief bezig geweest. Bijvoorbeeld Hans met z’n antieke afvalproducten op plank (foto met Toon).

De Michaël Rune stenen die Yoka als cadeau gaf, werden gebruikt om elkaar beter te leren kennen. De geslaagde dag werd afgesloten met de vertoning van de film ‘A new we’, waarin een aantal ecodorpen uit Europa werden belicht. Zie de trailer:

 

This entry was posted in Algemeen. Bookmark the permalink.