De Week van de Michaëlshof 

De laatste weken van het oude jaar neemt De Michaëlshof nog een sprintje met mooie activiteiten.Cor Zwaag genoot er met volle teugen van en wil jullie graag deelgenoot maken met zijn verslag. 


Dinsdag 29 november was de herhaling van de filmvoorstelling ‘Tomorrow’ met samen eten.  Ondanks dat ik veel vrienden tipte om hier heen te gaan, was er weinig animo.  Doodzonde, want ‘Tomorrow’  hoort iedereen  ‘die een betere wereld wil’ te zien. Ik zag ‘m voor de tweede keer en had opnieuw het positieve gevoel ‘het is nog niet te laat’. De film zit boordevol lokale ontwikkelingen,  bijvoorbeeld zelf je gewassen verbouwen, minder autogebruik en lokale geldsystemen. Wat mij bijblijft is dat we NU echt in actie moeten komen. De Michaëlshof als milieucentrum kan hierin een mooie kartrekker zijn.

Woensdag 30 november was de wekelijkse tuindag die niet
al te lekker startte: lekke band met m’n roeifiets. Het tuinen staat op een laag pitje, dus begonnen we lekker ‘slow’.  Na de dagopening met onze oerkreet worden de uitlopende frambozenstruiken verplaatst naar ons voedselbos en die we over hebben te koop aangeboden bij de weg (3 voor 2 euro). Tijdens het middageten verteld Bas dat hij op 11 december naar Den Haag ging om Standing Rock te ondersteunen in hun protest. Spontaan bood Nicolien aan om hiervoor een waterceremonie te organiseren. Bij de dagafsluiting hebben we een flesje water ingezegend met onze goede wensen, die Bas meeneemt op 11 december.

Vrijdag 2 december was het pakjesdag, dus donderdag laat ga ik eindelijk die verschrikkelijke rijm maken: met veel moeite weet ik zestien zinnetjes er uit te persen. Als cadeau had ik bij de kringloopwinkel twee boeken gekocht.  Hierbij de klassieker ‘Leven van het land’ van John Seymour, ik heb het zelf in de jaren tachtig gekocht. Nog altijd een zeer geliefd boek, want bij Bol.com vragen ze 55 euro voor!

We starten de pakjesdag met de film ‘Het zout van de aarde’. Later lees ik in de recensie van deze schitterende documentaire over de Braziliaanse fotograaf Sebastião Salgado:  ‘De film leidt je aan de hand van prachtige beelden en teksten door het leven en werk van deze fotograaf. De film schokt, verbijstert en ontroert je, van verwoestende internationale conflicten tot de schoonheid van flora en fauna. Kijkend naar de beelden verlies je in eerste instantie langzamerhand het geloof in de mensheid, maar hij helpt je dit ook weer op te bouwen. De documentaire neemt je mee op Salgado’s reizen over de continenten en zet je aan het denken over iedereen en alles om je heen.’.

Na de film en de lunch gaan we over op het ware werk: cadeautjes uitpakken. Op de berg liggen tien pakjes ‘laag van prijs maar met een hoge emotionele waarde’. Topstuk van deze collectie was een schilderij van formaat 2×2. Zelf mocht ik niet klagen en trok een cadeau door Michaël gemaakt: uit het bos een houten stronk die met een beetje fantasie een kop van een eland uit beeld. Brigit vind het ook schitterend en de houten stronk krijgt direct een plaats aan de wand in ons huis (zie foto).

Bij dit kunstwerk zat een bijzondere rijm, klik op de foto en lees hoe mooi Michaël het ontstaan en het einde van de boom verwoord. Wat een geweldige schrijver is deze man!

 

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.